Het WDF kanaal gebruikt specifieke lyse- en kleuringsreagentia om verschillende bloedcellen te onderscheiden. Het lyseringsreagens hemolyseert erytrocyten en verhoogt de membraanpermeabiliteit van leukocyten, waardoor morfologische verschillen zichtbaar worden. Fluorescente kleurstoffen binden aan nucleïnezuren en intracellulaire organellen, wat resulteert in verschillen in fluorescentiesignaal tussen celtypes. Op basis van fluorescentie en lichtverstrooiing wordt een scattergram gegenereerd, waarna een analyse-algoritme de verschillende bloedceltypen identificeert.

In het WDF kanaal worden lymfocyten , monocyten , neutrofiele granulocyten en eosinofielen onderscheiden. Basofiele granulocyten kunnen ook gezien worden, maar worden gekwantificeerd in het WNR kanaal.

Eosinofiele granulocyten hebben een relatief hoog SSC doordat het reagens de eosinofiele korreling beïnvloedt.